Vrouwen in de techniek; wat weet ik er nou van 🤷‍♀️?

Voordat ik mijn mening over dit onderwerp geef, wil ik eerst benadrukken dat ik geen vrouw ben in de ingenieurswereld en dat mijn ervaringen en gedachten hierover dus niet rechtstreeks van een vrouw afkomstig zijn. Ik sta open voor discussie over dit onderwerp, omdat ik ervan overtuigd ben dat dit een van de belangrijkste gesprekken is voor de verdere ontwikkeling van de ingenieurswetenschappen.

We hadden het genoegen Tiffany Dawson te verwelkomen voor een bijeenkomst over genderdiversiteit in de ingenieurswereld. Tijdens deze bijeenkomst werd het huidige probleem en mogelijke oplossingen besproken. Deze bijeenkomst is te vinden op [link]. HIER.

Ik raad iedereen die dit leest aan om de video te bekijken, want de belangrijkste boodschap is voor mij dat de sterkste drijfveer voor een verandering van de status quo is wanneer iedereen een probleem begrijpt en besluit bij te dragen aan een oplossing. Of je nu een wetgevende functie bekleedt of aan het begin van je carrière staat, iedereen heeft de macht om anderen te helpen.

U zult al vrij vroeg in de presentatie zien dat het huidige percentage vrouwen in de ingenieurswetenschappen 10.4% bedraagt, een stijging van 2% ten opzichte van 2015 en een stijging van 4% ten opzichte van 2010. Op het eerste gezicht lijkt dit misschien geen enorme verschuiving, maar ik denk dat er meer achter zit dan je op het eerste oog zou denken.

In mijn tien jaar in de recruitmentbranche heb ik nog nooit zo'n sterke drang naar inclusiviteit in de werkpraktijk en het onderwijs meegemaakt als nu, en ik heb ook nog nooit bedrijven zo proactief open zien staan ​​voor verandering. Wat we nu zien, is de eerste vooruitgang die bedrijven en individuen kunnen boeken door zich simpelweg meer bewust te worden van een onderwerp. Ik denk dat dit een belangrijke stap is om verandering binnen een organisatie teweeg te brengen. Een idee zal exponentieel groeien wanneer meer mensen er aandacht aan besteden, en we beginnen dat nu te zien gebeuren.

Door het juiste gedrag en de juiste werkwijzen te blijven stimuleren om een ​​inclusieve werkomgeving te creëren, zal dit cijfer alleen maar de goede kant op gaan. Hoe dat gedrag en die werkwijzen er precies uitzien, is via verschillende bronnen gemakkelijk te vinden.

Het tweede punt dat Tiff in haar presentatie aanhaalde en dat mij echt opviel, was dat 57% van de vrouwen hun ingenieursopleiding voor hun 45e afbreekt, vergeleken met 17% van de mannen.

Als je zoekt naar artikelen en interviews over vrouwen in de technologie, vind je een lange lijst met suggesties om techniek als een aantrekkelijke carrièrekeuze te presenteren voor ambitieuze vrouwelijke ingenieurs. Maar zonder vrouwelijke rolmodellen in leidinggevende posities zal het een voortdurende strijd blijven om dit cijfer te beïnvloeden.

Dit is te wijten aan een veelheid aan factoren, maar uit onderzoek van de Harvard Business Review blijkt dat cultuur, familie en een gebrek aan rolmodellen veelvoorkomende redenen zijn die vrouwen noemen voor het verlaten van hun baan in de techniek. En als we de vernieuwende figuren in de geschiedenis van de techniek mogen geloven, moet er ruimte zijn voor individualisme om creativiteit en het probleemoplossend vermogen te stimuleren.

Het is een zeer interessante tijd geworden voor de ingenieurswereld. De algemene werkmethoden zijn het afgelopen jaar drastisch veranderd en veel technologiebedrijven beginnen te beseffen dat het bieden van meer flexibiliteit aan medewerkers kan leiden tot een hoger personeelsbehoud, een betere balans tussen werk en privéleven en, als gevolg daarvan, tot een betere output op het gebied van creatieve probleemoplossing.

Ik ben zeker niet de aangewezen persoon om te praten over hoe je je bedrijfscultuur kunt veranderen, maar ik moedig iedereen die deze blog leest, en met name leidinggevenden, aan om proactief te zoeken naar manieren om dit aspect van hun bedrijf te beïnvloeden. Er zijn een aantal goede artikelen te vinden die je op weg kunnen helpen, waaronder dit artikel. HIER.

Door effectieve betrokkenheid en het stimuleren van talent in de ingenieurswereld, zou je hopen dat er meer rolmodellen opstaan. In de tussentijd kan ik niet genoeg benadrukken hoe belangrijk het is om zelf een rolmodel te zijn (ongeacht geslacht) en alle mogelijke stappen te ondernemen om inclusieve werkpraktijken te bevorderen.

Uiteindelijk is er binnen de ingenieurswereld nog een lange weg te gaan wat betreft volledige gelijkheid van kansen en resultaten, maar we kunnen bemoedigd worden door de vooruitgang die tot nu toe is geboekt en de aantoonbare impact die kennis en het delen van ideeën kunnen hebben op de bredere markt. Het belangrijkste is dat dit momentum blijft groeien en dat iedereen zijn of haar verantwoordelijkheid neemt om inclusief te zijn en zich bewust te zijn van hoe hij of zij positief kan bijdragen aan verandering. Door dit te doen, creëren we meer diversiteit in geslacht en denkwijze, iets waar elk ingenieursbedrijf dat gelooft in creativiteit en het oplossen van problemen naar zou moeten streven.

​